(1946), absolwent, a potem pracownik naukowy KUL w Katedrze Teorii Literatury i Międzywydziałowym Zakładzie Badań nad Literaturą Religijną (do roku 1991), następnie na Uniwersytecie Wileńskim (1997–2000 roku); obecnie profesor Uniwersytetu kardynała Wyszyńskiego. 1985– doktorat na podstawie pracy Krytyka i mistyka. Georges Poulet na tle fracuskiej krytyki transcendentalnej; 2005 – habilitacja na podstawie książki Literatura jako tekst Boga. Wizja literatury w pismach Leona Bloy. Kilkakrotny stypendysta Institut Catholique w Paryżu oraz Uniwersytetu Genewskiego. W 2006 roku opublikował Elementy zarysu dziejów metodologii badań literackich. Zajmuje się metodologią badań literackich i teorią literatury; szczególny przedmiot jego zainteresowań stanowią inspiracje chrześcijańskie we francuskiej krytyce literackiej XX wieku.

Rozmowy